2.3.        Plaats van de communicator

 

“Involving every individual is impractical… so stakeholder analysis identifies key interest groups”

 

UNDP – OECD Sustainable Development Strategies[i]

________________________

 

 

De communicator is in eerste instantie ook een waarnemer, die eerst een gebeurtenis, een probleem, een trend of een feit zal vaststellen. In een eerste analyse zal die vaststellen wat de reikwijdte van het onderwerp is. Welke groepen zijn betrokken en op welke manier? Wat zijn hun belangen, hun standpunten, en hoe kunnen ze benaderd worden?

Sommige groepen zullen al een eigen stakeholder analysis uitgevoerd hebben en zullen zich positioneren ten opzichte van hun onmiddellijke concurrenten, hun uitgroepen. In ieder geval zijn de meeste problemen zo ingewikkeld dat het kiezen van de invalshoek of scope bepaalt waar het verhaal over gaat.

 

Hierbij wordt het standpunt en de achtergrond van de communicator relevant. Die is uiteraard ook groepsbepaald, sociologisch gedetermineerd. ‘Ideologie, vorming, sociaal status, sociale rol alsmede personen en groepen en de politieke of culturele context die de communicator omringen zullen de inhoud en de vorm van de boodschap beïnvloeden. … Ook meer technische factoren zullen een rol spelen: de taalvaardigheid, de fysieke conditie, de specifieke intentie, … het beoogde publiek, het medium enz.’[ii]

De communicator zal nu een verhaallijn definiëren, en bepalen hoe en waar die in het medium ingepast wordt. Enkele effecten die eigen zijn aan de media worden door de “plaatsing” onmiddellijk merkbaar:

  • Priming: Beïnvloedt wat het eerst in je opkomt als je een oordeel velt.[iii]  Dus, als het nieuws van een bericht omtrent slechte economische prestatie springt naar een bericht over de prestaties van de regering, ben je geprimed negatief te denken over de regering.
  • Framing:[iv] De media vertellen je in welk hokje het nieuws te plaatsen. Gaat het om de rechten van inheemse volken of milieu?
  • Agenda-setting effects: Er is een ‘lead story’ effect. Als verhalen van werkloosheid een prominente plaats krijgen (vroeg in een nieuwsuitzending, lange reportages) zal je er meer aandacht aan besteden.

Hierbij dient opgemerkt te worden dat de voorgaande effecten van de “plaatsing” endogeen zijn aan de media. De media trachten verhalen te selecteren die het publiek interesseren. Dus, alhoewel de media de agenda kunnen bepalen, betekent dat niet noodzakelijk dat ze het ook doen. Het is endogeen.



[i] UNDP – OECD Sustainable Development Strategies, a resource book (2002) Earthscan Publications ltd, London p 120

[ii] Guido Fauconnier (1990), Mens en Media, p 80

[iii] Zaller and Feldman. 1992. A simple theory of the survey response. American Journal of Political Science 36: 579-616.

[iv] Keck and Sikkink. (1998). Activists beyond borders. Ithaca: Cornell University Press.

 

Terug naar vorige pagina                                                   Terug naar de inhoudsopgave                                                    Naar de volgende pagina

                                                                                                  Terug naar de startpagina